„Młodym ludziom wydaje się, że pieniądze są najważniejszą rzeczą w życiu.
Gdy się zestarzeją są już tego pewni”
Oskar Wilde
Funkcjonowanie 3 filara reformy emerytalnej w dniu 01 września 2004 roku zostało wzbogacone wprowadzeniem specyficznego sposobu oszczędzania, jakim jest Indywidualne Konto Emerytalne.
Według ustawy, IKE mogą prowadzić 4 wybrane do tego instytucje :
Banki – w formie lokat bankowych
Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych – w formie rachunków jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych
Biura Maklerskie – w formie otwartych rachunków maklerskich
Towarzystwa ubezpieczeniowe – w formie produktów ubezpieczeniowych z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym.
Założeniem ustawodawcy był również fakt ograniczenia wysokości wpłat do 150 % średniego wynagrodzenia w danym roku. Kwota taka jest ogłaszana w specjalnym rozporządzeniu Ministra Polityki Społecznej.
Uczestnik IKE ma możliwość zwolnienia z podatku od zysków kapitałowych, popularnie nazywanego podatkiem „Belki”.
Dziś, po ponad 2 latach funkcjonowania tego modelu oszczędzania wiemy już, jak niewielkim zainteresowaniem cieszą się IKE prowadzone przez banki, z uwagi na dość niskie oprocentowanie lokat bankowych.
Większość rynku IKE została zagospodarowana przez Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych oraz Towarzystwa Ubezpieczeniowe.
Towarzystwa ubezpieczeniowe, podobnie jak Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych zaproponowały swoim klientom produkty inwestycyjne niemal identyczne, z taką samą zasadą działania, czyli wykupem jednostek uczestnictwa.
Klient, oszczędzający w ramach Indywidualnego Konta Emerytalnego może liczyć na dość spore zwolnienie z podatku od zysków kapitałowych, jednak to zwolnienie jest widoczne dopiero po kilkunastu latach oszczędzania. Takie jest zresztą założenie takiego programu oszczędnościowego. Zwolnienie z podatku od zysków kapitałowych nie obowiązuje, jeśli zdecydujemy się wycofać swoje oszczędności przed osiągnięciem wieku emerytalnego, czyli w wieku 60 lat najwcześniej. Możemy też wycofać oszczędności nieco wcześniej, nie musimy też odprowadzać podatku, jeśli :
osiągnęliśmy wiek min. 55 lat
, uzyskaliśmy jednocześnie prawa emerytalne
, dokonywaliśmy regularnych wpłat w 5 dowolnych latach kalendarzowych lub dokonaliśmy co najmniej połowy wpłat na 5 lat przed dniem złożenia wniosku o dokonanie wypłaty
Korzyści podatkowe najlepiej obrazują poniższe tabele
( źródło : wyliczenia Gazety Wyborczej z dnia 30.08.2004 ) :
Jeśli masz przed sobą 20 lat do emerytury i w każdym roku wpłacisz 3000 zł (250 zł miesięcznie)
Stopa zwrotu
Saldo IKE
Zysk
Ulga podatkowa (19% zysku)
4%
91 300 zł
31 300 zł
5 900 zł
6%
114 000 zł
54 000 zł
10 200 zł
8%
143 000 zł
83 000 zł
15 800 zł
10%
181 000 zł
121 000 zł
23 000 zł
Jeśli masz przed sobą 25 lat do emerytury i w każdym roku wpłacisz 3000 zł (250 zł miesięcznie)
Stopa zwrotu
Saldo IKE
Zysk
Ulga podatkowa (19% zysku)
4%
127 600 zł
52 600 zł
10 000 zł
6%
170 000 zł
95 000 zł
18 000 zł
8%
228 700 zł
153 700 zł
29 200 zł
10%
310 800 zł
235 800 zł
44 800 zł
Jeśli masz przed sobą 30 lat do emerytury i w każdym roku wpłacisz 3000 zł (250 zł miesięcznie)
Stopa zwrotu
Saldo IKE
Zysk
Ulga podatkowa (19% zysku)
4%
171 900 zł
81 900 zł
15 600 zł
6%
244 800 zł
154 800 zł
29 400 zł
8%
354 400 zł
264 400 zł
50 200 zł
10%
520 000 zł
430 000 zł
81 700 zł
Zyski, które osiągają w chwili obecnej fundusze inwestycyjne w ramach Indywidualnych Kont Emerytalnych niewiele odbiegają od nielimitowanych niczym funduszy inwestycyjnych prowadzonych przez TFI i osiągają zyski nawet 40 % w skali roku ( fundusze agresywne ).
Różnice jednak pomiędzy IKE prowadzonym przez Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych i przez Towarzystwo Ubezpieczeniowe są znaczne. Cechy wspólne to takie, że wpłacając taką samą kwotę, regularnie, do TFI lub TU otrzymujemy dostęp do takich samych funduszy, mamy możliwość korzystania z funduszy agresywnych, mieszanych, bezpiecznych, lokacyjnych, hybrydowych. I na tym kończą się cechy wspólne, a zaczynają różnice.
Mając dla przykładu do dyspozycji kwotę 2000 zł w roku, którą chcielibyśmy przeznaczyć na dodatkowe oszczędności emerytalne, możemy zakupić jednostki w funduszu inwestycyjnym, który prowadzi rachunek w ramach IKE.
Możemy też skorzystać z oferty któregoś z Towarzystw. W zamian dostaniemy :
fundusz inwestycyjny do wyboru
ochronę na wypadek nieszczęśliwego zdarzenia. Kwoty ochronne ( sumy ubezpieczenia ) sięgają nawet 40.000 zł na jedno zdarzenie.
Korzyści zatem są jednoznaczne :
mamy możliwość inwestować i korzystać z tych samych funduszy inwestycyjnych oraz ich zysków
Jesteśmy chronieni na wypadek takich zdarzeń, jak wystąpienie inwalidztwa w wyniku wypadku, śmierci, itp. To daje potężne poczucie bezpieczeństwa. Ubezpieczenie przydaje się bowiem w najmniej oczekiwanym momencie.
Towarzystwo nie zapyta nas ( jak to zwykle czyni podczas zawierania umowy ubezpieczenia na życie ) o nasz zawód i ryzyko z nim związane oraz o nasz stan zdrowia. Wielu z klientów nie może sobie kupić ubezpieczenia, ponieważ ich zawód lub stan zdrowia wyklucza ich jako klientów Towarzystwa Ubezpieczeniowego. Zawarcie umowy IKE z Towarzystwem Ubezpieczeniowym daje możliwość korzystania z ochrony dla tych, którzy z tej ochrony dotychczas skorzystać nie mogli.
To wszystko dostaniemy bez żadnego uszczerbku na naszej planowanej rocznej składce.
Towarzystwo zaproponuje nam również możliwość dokonywania wpłat w dowolnych momentach, a środki finansowe z tych wpłat będą w 100 % inwestowane. Możemy zatem w wygodny dla siebie sposób, elastycznie, zwiększać swój kapitał emerytalny.
Ulgi podatkowe, z których korzystamy w czasie oszczędzania, są niezmienne.
Takie korzyści niesie ze sobą uczestniczenie w IKE prowadzonym przez Towarzystwo Ubezpieczeniowe.
Jeśli potrzebujesz porady lub szczegółowych informacji na temat indywidualnych kont emerytalnych, napisz do nas :
Wypełniając ten formularz, wyrażasz zgodę z zasadami naszej Polityki Prywatności
IKE
Indywidualne konta emerytalne zostały przygotowane jako alternatywa III filaru emerytalnego. Ustawodawca, chcąc zachęcić Polaków do świadomego oszczędzania na przyszłą emeryturę, zwolnił zyski kapitałowe z 19-proc. „podatku Belki”. Jest to główny argument przemawiający za nowym programem oszczędnościowym. Oferta może jednak okazać się niekonkurencyjna, szczególnie dla zamożniejszych klientów.
Ograniczona została bowiem wysokość maksymalnej składki rocznej - do wysokości 150 proc. prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce rynkowej. Dobrym rozwiązaniem jest możliwość zawieszenia wpłat na IKE oraz brak zapisów mówiących o regularnym odkładaniu określonych kwot pieniędzy. Może to przekonać klientów nieprzyzwyczajonych do regularnego oszczędzania. Decyzję o otwarciu proponowanego rachunku emerytalnego może jednak utrudnić fakt, że IKE zakłada się tylko raz. Zamknięty rachunek nie może być otwarty ponownie, nawet w innej instytucji finansowej.
Nieco inaczej działają IKE w Ameryce (Individual Retirement Account), gdzie, co prawda, wcześniejsze wycofanie pieniędzy jest także nieopłacalne, ale istnieje możliwość wypożyczenia zgromadzonych środków na 60 dni. Z tej możliwości można skorzystać raz w roku, a pożyczka nie podlega oprocentowaniu. Jest to dobry sposób na rozwiązanie chwilowych problemów finansowych. Amerykanie za wycofanie pieniędzy z konta emerytalnego przed 59,5. rokiem życia ponoszą opłatę w wysokości 10 proc. zgromadzonych środków. O ile w Polsce ustawodawca gwarantuje uwolnienie zysków kapitałowych od 19-proc. podatku, o tyle Amerykanie umożliwiają też odliczanie od podatku wszystkich lub części składek emerytalnych. Niemcy z kolei w ramach programów posiadających certyfikat Richtera (potocznie nazywanych Richter-Renta) regularnie dopisują przyszłym emerytom dodatkową kwotę do już zaoszczędzonych pieniędzy. Programy te jednak nie cieszą się dużą popularnością. Mówi się, że jednym z powodów małego zainteresowania, są skomplikowane zasady systemu.
Szczególnie atrakcyjne wydają się natomiast opcjonalne ubezpieczenia zakładowe oferowane pracownikom większych niemieckich firm. W tym wypadku podpisywana jest umowa generalna z towarzystwem ubezpieczeniowym. Program emerytalny wiąże się z oszczędnościami, zarówno dla pracodawcy, który oszczędza na składkach odprowadzanych za pracownika, jak i ubezpieczonego. Szacuje się, że z tej formy ubezpieczenia emerytalnego korzysta przeszło 50 proc. pracowników.